Nederland is al driekwart eeuw wereldwijd voorloper in agrarische vernieuwing. In ons land begint de voedselproductie zich steeds meer af te spelen in containers, tuinflatgebouwen en megakassen. Totaal beheerste omgevingen met rijen ontworpen voedselgewassen vormen het toekomstig ideaal en leidt tot een architectuur waarin de mens geen plaats meer heeft. In dit “anti-platteland”, aangestuurd door drones, robots en laptops verliezen de begrippen natuur en cultuur hun verschillende betekenis. Welke nieuwe – wellicht vervreemdende – plekken gaan er ontstaan? Wat zijn de effecten van de verregaande automatisering op het ‘vak’ van boer?

Op basis van een 1:1 model toont Smart Farming de jongste idylle van het boerenlandschap: evenveel stad als natuur, zowel techniek als agricultuur. Wat voor ruimtes ontstaan door deze processen, wat betekent dit voor bewoners en bezoekers, en wat voor platteland houden we hierdoor over?

De tentoonstelling Smart Farming maakt deel uit van Automated Landscapes, een meerjarig onderzoeksproject dat in 2017 werd gelanceerd door Het Nieuwe Instituut en waarop het Nederlands paviljoen van de Venetië Architectuurbiënnale 2018 voortbouwt. Smart Farming onderzoekt de automatisering van het Nederlandse landschap en de sterke toename van het aantal besloten ruimtes, zoals hypermoderne kassen, waardoor externe klimaatomstandigheden en het menselijk lichaam steeds minder relevant worden. Het maakt ook deel uit van een serie projecten waarmee Het Nieuwe Instituut de implicaties van automatisering en kunstmatige intelligentie (AI) voor architectuur, design en digitale cultuur aan de orde wil stellen, waaronder: Sicco Mansholt: Een goede EuropeaanThe Mansholt Letter, Garden of MachinesBot Club and Cities of Making.

Met dank aan: Plantlab, Viscon Group

Hetty Berens, Guus Beumer, Marten Kuijpers, Klaas Kuitenbrouwer, Maurizio Montalti, Suzanne Mulder, Marina Otero Verzier, Mark Wigley
Frank Bruggeman, Overtreders-W, Andres Jacques
Boy Vereecken, Bardhi Haliti